Χρόνια πολλά και τα συναφή σε όλους. Αυτές οι γιορτές ήταν γιορτές περισυλλογής. Μαζί με τα κουνέλια και τα άλλα σφηνάκια που με το ζόρι με βάζανε και έπινα κάτι τύποι που δεν τους θεωρώ πλέον φίλους μου, αφιέρωσα και κάποιο χρόνο ακούγοντας τις απόψεις των αναγνωστών όσον αφορά τη στήλη με το υπέροχο όνομα ΓΚΡΑΟ.

Άκουσα διαφόρων ειδών παράπονα για το ακαταλαβίστικο της γραφής μου και ομολογώ ότι στεναχωρέθηκα πολύ, μιας και θα ήθελα να επικοινωνώ πολύ καλύτερα με τους αναγνώστες μου, πράγμα που από ό,τι φαίνεται δεν το έχω ακόμα επιτύχει. Για αυτό το λόγο θα επιχειρήσω να επιτύχω δύο στόχους διά μέσου του βήματος  που τόσο απλόχερα μου παρέχεται από το εν λόγω περιοδικό (ξύλινη γλώσσα mode, την καταλαβαίνουν όλοι): α) να γίνω κατανοητός και β) να γίνω αρεστός σε όσους με κράζουν (αδίκως πιστεύω, είμαι γαμώ τα παιδιά, δεν τα λέω εγώ, τα βιβλία μου τα γράφουν).

Λοιπόν κατ' αρχήν να ζητήσω συγγνώμη από τα φιλαράκια μου τους μπάτσους (γνωστό τοις πάσι αυτό από την εποχή που στον ΠΑΟΚ ήταν ακόμη ο Βουλινός, θεός σχωρέστον κι αυτόν), για την κακία και υπερβολική χολή που έβγαλα έναντι του θεσμού/λειτουργήματος που επιτελούν. Ελπίζω να μου αναγνωριστεί ο πρότερος έντιμος βίος καθώς και τα κατάλοιπα συνδρόμου κατωτερότητας από τον καιρό που  δεν με δεχτήκανε στο σώμα επειδή ήμουνα κοντός και βλάκας. Αν θυμάστε από την ταινία «300» (γιατί σιγά μην διαβάζετε Θουκυδίδη στο σώμα (προφανώς επειδή τα έχετε
ήδη διαβάσει στο σχολείο)) την περίπτωση του Εφιάλτη, τότε βρίσκετε στο πρόσωπο μου ένα μοντέρνο παράδειγμα Εφιάλτη της ΕΛΑΣ.

Ελπίζω να συγχωρεθώ διότι ειλικρινά πιστεύω τα όσα τόσο ειλικρινώς (κάτι με πιάνει και γράφω σε καθαρεύουσα όταν μιλάω για την ΕΛΑΣ) παραπάνω έγραψα. Τάχα... Τέλος, πολλοί αναγνώστες με πλησίασαν και ενώ σε γενικές γραμμές ήταν ικανοποιημένοι από την ποιότητα της στήλης (πήρα έναν μέσο όρο 5/6 νεκροκεφαλές σύμφωνα με την παλιά μονάδα μέτρησης του Metal Invader), μου εξέφρασαν την αντίθεση τους στο γεγονός ότι όπως είπανε είμαι αναρχοκομμουνιστής. Τώρα εγώ επειδή πρώτη φορά άκουσα αυτή τη λέξη (γνώριζα το αναρχοφασίστας βέβαια) ζήτησα κάποιες
εξηγήσεις.

Μου είπανε ότι είναι αυτός που το παίζει έξυπνος σαν εμένα και ασχολείται όλο με θέματα εξουσίας, ταγμένος ως αντι-εξουσιαστής και χρησιμοποιεί δύσκολη σύνταξη, προϊόν της τρικυμίας που έχει στο κρανίο του λόγω της άναρχης πνευματικής του συγκρότησης. Φυσικά συγκλονίστηκα γιατί δεν γνώριζα ότι έχω τέτοιο πρόβλημα και είπα να ρωτήσω τον πατέρα μου που έχει και μια άλφα εμπειρία παραπάνω. «Ρε πατέρα με λένε ότι είμαι αναρχοκομμούνι τι να κάνω;» «Ποιοι παιδί μου;» «Ο τάδε και ο τάδε». «Πάλι με μαλάκες ασχολείσαι;» Προφανώς...

ΥΓ1 Χαιρετίσματα στο αστυνομικό τμήμα Αθηνών, την αγάπη μου σε όλους
εκεί πέρα. Ουου!

ΥΓ2: «Από πού είσαι φίλος; Απ’ τη Σιάτιστα;;;; Βγάλτον έξω!!!»

ΥΓ3 Γίναμε πιο γραφικοί και από τα ζαγοροχώρια.

Άρθρο του Στέλιου Χατζηκυριακίδη στο fuit Φεβρουαρίου