Το ήξερα ότι υπάρχουν νεράιδες και ξωτικά . Τα έβλεπα με τα μάτια της ψυχής στο Καστράκι . Άλλα δεν είχα έρθει ποτέ σε επαφή μαζί τους . Μέχρι το Σάββατο που μας πέρασε . Όταν το Vendi Wine Bar μετατράπηκε για λίγες ώρες σε Never Neverland . Φρόντισαν γι’αυτό τρία υπέροχα πλάσματα από τη νεραιδοχώρα . Η δικιά μας Μαρία Παπαγεωργίου , ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης κι ο Χρήστος Τόλης .
Μια ντίβα που η μαγική φωνή της αν μπορούσε να περιγραφεί θα έλεγα ότι είναι ένα ιδανικό χαρμάνι από Σωτηρία Λεονάρδου , Ελένη Βιτάλη και Sadazhinia και που τη μουσική της αισθητική και τη σκηνική της παρουσία τη συναντάς στη σύγχρονη μουσική σκηνή μόνο σε καλλιτέχνες όπως η Γαλλίδα ZAZ . ( Αποφεύγω τις συγκρίσεις ειδικά όταν πρόκειται για μουσικές αυθεντίες , άλλα ειλικρινά δε βρίσκω λόγια να περιγράψω χωρίς παραδείγματα τη μαγική φωνή της Μαρίας και τη μουσική αρμονία που δίνει στα κομμάτια που διασκευάζει , παίζοντας 5 διαφορετικά όργανα ) .
Ένας κιθαρίστας από αυτούς που δίνουν πραγματικό νόημα στη λέξη frontman . Mε μία φωνή που μίλησε μεσ’την ψυχή μου όσο λίγοι
( κυρίως ο μεγάλος Μάνος Λοΐζος ) και ένα μαεστρικό παίξιμο στην κιθάρα που εμένα μου φαίνεται καινοτομικά αυθεντικό .
Κι ένας μαέστρος που κρατούσε ιδανικά το μέτρο όλη τη βραδιά και σολάρειζε όμορφα ακριβώς όταν έπρεπε . Φοβερός Τεχνίτης αυτός . Κόλλησε τέλεια όλα τα κομμάτια του πάζλ .
Κι έτσι φτιάχτηκε ένα μαγικό μουσικό μωσαϊκό που μας ταξίδεψε πάνω απ’τα « Ηλιόλουστα » Γρεβενά . Στα ιπτάμενα χαλιά του Αλαντίνου , στα καράβια του Κεμάλ , στα ταγκό των μυστικών χορών της Λιλιπούπολης …
Σας ευχαριστούμε παιδιά . Τα έχουμε ανάγκη τέτοια ταξίδια στην
« Ηλιόλουστη » . Μας δώσατε τόση θετική ενέργεια που μας γεμίζει ακόμα μέρες μετά . Να’στε καλά ..!!!
