Η επαναπροκήρυξη των εκλογών είναι τετελεσμένο γεγονός, Και αυτό οφείλεται πρωτίστως σε δύο πυλώνες του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Στους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους.

Το λεν οι κούκοι στα βουνά, οι πέρδικες στα πλάγια. Οι Έλληνες είμεθα λαός παχύσαρκος.

Σώπα, όπου να ’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες των εκλογών, μέσα σε κλίμα ομαδικής παράκρουσης, οργής, ανασφάλειας, και το κυριότερο με την καθημερινή διογκούμενη παπαρολογία, πατριδολαγνεία και «ευφυολογία».

Από α

ρχαιοτάτων χρόνων υποβόσκει ένας ιδιότυπος ρατσισμός εναντίον των γυναικών γύρω από το κουτσομπολιό.

Βασικά καλησπέρα σας. Βασικά μέχρι τώρα τα Χριστούγεννα τα γιόρταζα στο εξωτερικό. Λονδίνο – Παρίσι – Βουδαπέστη – Μιλάνο και DUBAI. Έτσι, άμα τη επιστροφή στα πάτρια εδάφη, αποτελούσα τη χαρά της παρέας. Εντυπώσεις, περιήγηση, κρίσεις και επικρίσεις για όσα έζησα. Κι όλοι με καλοτύχιζαν για τον τρόπο ζωής μου. Μπον βιβέρ, εστέτ, οπαδός της ηδονοθηρίας και της dolce vita. Το «μπράβο ρε (αγενής νότα, αλλά ας είναι) μπαγασάκο» πήγαινε σύννεφο κι εγώ καμάρωνα και κομπορρημονούσα, ως γύπτικο σκεπάρνι (το γύπτικο από το Αι-γύπτιος).

Γρεβενά, 11-11-2011. Σημαδιακή η ημέρα σύμφωνα με τους οιωνοσκόπους και αριθμολόγους.

Πρώτα φθινοπωρινά χιόνια… Γρεβενά, μεσάνυχτα και κάτι. Η κρίση μας έχει γονατίσει… «μας κατσιάρωσε» όπως θα λέγαμε στη ντοπιολαλιά. Η πόλη κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.

Σύμφωνα με μια εκδοχή, η λέξη χαμπέρι προέρχεται από το λατινικό habeo, που σημαίνει έχω. Σε κάποια φορτισμένη ιστορική συγκυρία στον Παπικό θρόνο ανήλθε γυναίκα, η Πάπισσα Ιωάννα, η οποία ξεγέλασε τους εκλέκτορες ντυμένη ως άντρας. Μετά την ανακάλυψη του λάθους, οι εκλέκτορες πρωτοτύπησαν. Έτσι, σε κάθε νέα εκλογή, «ψαχούλευαν» τα αργύρια του υποψηφίου. Όταν ανακάλυπταν ότι πραγματικά είναι άντρας, φώναζαν εν χορώ «habeo – habeo – habeo», τουτέστιν «έχει – έχει – έχει». Έτσι και η λέξη χαμπέρι, που σημαίνει έχω νέα να σας πω. Εποχή λοιπόν της παράνοιας, οι συνέλληνες χορεύουνε στο ρυθμό του habeo. Όποια φαεινή ιδέα μας χτυπήσει κατακούτελα, ό,τι θεωρούμε ότι έχει μεγάλη σημασία για το κοινό καλό, ότι τελικά μας βαρέσει στην κούτρα, το τσαμπουνάμε χωρίς αιδώ και φειδώ… Εξυπνακίζουμε. Ας μη λησμονούμε άλλωστε ότι τη βαριά βιομηχανία της Ελλάδος αποτελούν δύο πυλώνες. Ο τουρισμός, ο οποίος φέρνει έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό και η απύθμενη μαλακία, η οποία διώχνει μεν κόσμο αλλά έχει ένα πλεονέκτημα. Δεν φορολογείται, ούτε ΦΠΑ έχει.

Κι επίσημα μπατίρηδες, με τη βούλα της Βουλής, από την Παρασκευή το πρωί. Τα μπατιράκια της Ευρώπης. Νεόπτωχοι ή κρυφόπτωχοι, αναπολούμε το παρελθόν κι ατενίζουμε το μέλλον μας με μπόλικη απαισιοδοξία. Ο κανόνας ότι αν βάλει κάποιος το χέρι μέσα στην τσέπη μας θα πιάσει «το μακρύτερο», επιβεβαιώνεται πλήρως στην περίπτωσή μας. Κλινική περίπτωση.

«Αν η βλακεία αρχίσει και κινείται ποιος μπορεί να τη σταματήσει»; Κώστας Ζουράρις

«Δεν μπορείς να γίνεις ένας πολύ καλός ειδικός εάν δεν γίνεις κυριολεκτικά ένας στενόμυαλος βλάκας» Μπέρναντ Σω

«Εναντίον της βλακείας ακόμη και οι θεοί αγωνίζονται μάταια» Φ. Σίλλερ