Μάκης Λιοσάτος - M.C Quest

Μάκης Λιοσάτος - M.C Quest

Η συνταγή της αποτυχίας είναι απλή

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα στα ηλιόλουστα Γρεβενά. Έκανα την πρώτη μου κατάληψη στο 1ο δημοτικό και φοίτησα στο πάρκο Δερίλλα απέναντι απ’ το 2ο λύκειο ως τα 18.
Εργάστηκα ως Μ.C ( άρχων της ιεροτελεστίας ) στο saloon club και ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο κανάλι 5 μέχρι που αποφάσισα να γίνω κολεγιόπαιδο . Εκεί η συνταγή της αποτυχίας ήταν απλή . Ξύλο στο καθηγητή διαφήμισης , μπινελίκια στο διευθυντή και αποβολή . Ύστερα πήγα στα ΤΕΙ Καβάλας κι εκεί η συνταγή της αποτυχίας ήταν απλή . Έπιασα δουλειά ως Μ.C. στο ομορφότερο μαγαζί της πόλης (mojo ). Που μυαλό για σπουδές .
Τα παράτησα και πήγα στην Αθηνοπειραιούπολη να δουλέψω ως παρουσιαστής – συντάκτης στην ηλιόλουστη ΕΡΤ . Εκεί η συνταγή της αποτυχίας είναι γνωστή . Βάζουμε τα βύσματα παρουσιαστές , το μεγαλύτερο νούμερο σκηνοθέτη και δίνουμε στα μεγαλύτερα λαμόγια της πιάτσας την εκτέλεση παραγωγής . Καμαρώνω ακόμα βέβαια για το θέμα που έφτιαξα για τους μετανάστες και επαίνεσε η εφημερίδα «το βήμα» και για την συνέντευξη που πήρα απ’ τον Πέτρο Κούρτη μιλώντας για παράδοση και συνέχεια .
Ύστερα είχα την τύχη να δουλέψω στην εκτέλεση παραγωγής της ΛΑΒΡΥΣ Α.Ε. σε συναυλίες όπως του James Brown , του Cheek Corea με τον John Abercrombie , του Charles Loyd, αλλά και στην υπερπαραγωγή « ΚΑΡΜΕΝ » του Βαϊντα με 20 χορευτές και 30 πνευστά Σεβιγιάννους , οπότε η συνταγή της αποτυχίας ήτανε σίγουρη.
Με βρήκε το αφεντικό πίσω απ’ το Λυκαβυτό να παίζω μπάλα με το σακάκι μέσα στις λάσπες με άλλους 30 τρελούς, την ώρα που έπρεπε εκτός των άλλων να συνοδεύω στη θέση του τον καλεσμένο υπουργό .
Μετά έγινα καλλιτεχνικός διευθυντής, σύμβουλος κινηματογραφίας Δήμου Αθηναίων, Νίκαιας, Α.Ι Ρέντη και αιθουσάρχης . Φτιάξαμε απ’ την αρχή το ΣΙΝΕ ΟΝΕΙΡΟ που έγινε στέκι, γιορτάσαμε με λαμπρότητα τα 100+1 χρόνια ελληνικού σίτεμα που ξέχασε το υπουργείο όταν έγιναν 100,( πρώτη ταινία στα Βαλκάνια οι «Υφάντρες» των αδερφών Μανάκια γυρισμένη στην Αβδέλλα Γρεβενών ), καθιερώσαμε το «Μήνα φωτογραφίας στα θερινά σινεμά» ,και το «still film», δουλέψαμε αφιλοκερδώς τα καλοκαίρια στο Δήμο Περάματος και περάσαμε υπέροχα . Τώρα γύρισα στα ηλιόλουστα Γρεβενά, φτιάξαμε με αρκετό κόπο το 3χ3, παίζω μουσική στο καφέ GALLERY, μαθαίνω μουσική στο Ωδείο και σπουδάζω μάγειρας στα ΙΕΚ Γρεβενών . Οπότε η συνταγή της αποτυχίας θα είναι ακόμα πιο απλή αυτή τη φορά…

M.C. QUEST

 

URL ιστοσελίδας: E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.


«Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ JENDAI ΑΡΓΕΙ ΜΠΑΡΜΠΑΣΤΡΟΥΜΦ; ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΑ…»

2012-04-18 15:59:42

Στο φοβερό εξώφυλλο - κολάζ του 2ου χτυπήματος των Σ.Π.Ε., κάτω αριστερά είναι μία φωτογραφία της Όλγας που Τρέμη. Και ρωτάει ο Γιάννης ο Μιχαλόπουλος στο 3Χ3

 

«ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ ΚΡΥΨΟΥ. ΤΑ ΞΩΤΙΚΑ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ»

2011-07-15 06:58:13
Το ήξερα ότι υπάρχουν νεράιδες και ξωτικά . Τα έβλεπα με τα μάτια της ψυχής στο Καστράκι . Άλλα δεν είχα έρθει ποτέ σε επαφή μαζί τους . Μέχρι το Σάββατο που μας πέρασε . Όταν το Vendi Wine Bar μετατράπηκε για λίγες ώρες σε Never Neverland . Φρόντισαν γι’αυτό τρία υπέροχα πλάσματα από τη νεραιδοχώρα . Η δικιά μας Μαρία Παπαγεωργίου , ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης κι ο Χρήστος Τόλης .

Μια ντίβα που η μαγική φωνή της αν μπορούσε να περιγραφεί θα έλεγα ότι είναι ένα ιδανικό χαρμάνι από Σωτηρία Λεονάρδου , Ελένη Βιτάλη και Sadazhinia και που τη μουσική της αισθητική και τη σκηνική της παρουσία τη συναντάς στη σύγχρονη μουσική σκηνή μόνο σε καλλιτέχνες όπως η Γαλλίδα ZAZ . ( Αποφεύγω τις συγκρίσεις ειδικά όταν πρόκειται για μουσικές αυθεντίες , άλλα ειλικρινά δε βρίσκω λόγια να περιγράψω χωρίς παραδείγματα τη μαγική φωνή της Μαρίας και τη μουσική αρμονία που δίνει στα κομμάτια που διασκευάζει , παίζοντας 5 διαφορετικά όργανα ) .

Ένας κιθαρίστας από αυτούς που δίνουν πραγματικό νόημα στη λέξη frontman . Mε μία φωνή που μίλησε μεσ’την ψυχή μου όσο λίγοι

( κυρίως ο μεγάλος Μάνος Λοΐζος ) και ένα μαεστρικό παίξιμο στην κιθάρα που εμένα μου φαίνεται καινοτομικά αυθεντικό .

Κι ένας μαέστρος που κρατούσε ιδανικά το μέτρο όλη τη βραδιά και σολάρειζε όμορφα ακριβώς όταν έπρεπε . Φοβερός Τεχνίτης αυτός . Κόλλησε τέλεια όλα τα κομμάτια του πάζλ .

Κι έτσι φτιάχτηκε ένα μαγικό μουσικό μωσαϊκό που μας ταξίδεψε πάνω απ’τα « Ηλιόλουστα » Γρεβενά . Στα ιπτάμενα χαλιά του Αλαντίνου , στα καράβια του Κεμάλ , στα ταγκό των μυστικών χορών της Λιλιπούπολης …

Σας ευχαριστούμε παιδιά . Τα έχουμε ανάγκη τέτοια ταξίδια στην

« Ηλιόλουστη » . Μας δώσατε τόση θετική ενέργεια που μας γεμίζει ακόμα μέρες μετά . Να’στε καλά ..!!!

« Θέλω διακοπές . Ρεύματος … »

2011-05-08 13:40:21

« Περί ορέξεως… Μανιταρόπιτα »

Σερβίρει ο Μάκης Λιοσάτος

« Θέλω διακοπές . Ρεύματος … »

Μπορεί μια διακοπή ρεύματος να σου δώσει τα φώτα ?

Τις περισσότερες φορές ναι .

Γιατί ξαφνικά δεν έχεις όσα δε χρειάζεσαι ,  οπότε είσαι πάλι ελεύθερος .

 

‘’ Περί ορέξεως… Μανιταρόπιτα ‘’ - « Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ »

2011-05-01 18:16:41

Σερβίρει ο Μάκης Λιοσάτος

‘’ Φανέρωσε μας τη μάσκα που κρύβεις κάτω απ’τη μάσκα που φοράς … ‘’ .

Το soundtrack του ελληνικού Πάσχα και της ελληνικής πρωτομαγιάς, δια χειρός Γ.Αγγελάκα. Και κάτω απ’τη μάσκα το καινούργιο ταγέρ σετάκι με το γοβάκι της σταχτομπούτας . Υποκριτές και Φαρισαίοι πάντα στέκονταν έξω απ’τον οίκο του Θεού . Μόνο που αντί για πάγκους με πραμάτεια τώρα πια κρατάμε  λαμπάδες . Και την ημέρα της εργατικής πρωτομαγιάς αντί να κρατάμε πλακάτ και καδρόνια παίρνουμε λούλουδα και κρίνους και τους μυρίζουμε . Να πιάσουμε την άνοιξη . Τι ρομαντικό …

 

ʽʼ 22 Απριλίου 2011 ʽʼ

2011-04-26 09:37:21

Σαν χτές βράδυ ..

έπεσε σκοτάδι  .

Κι οι ψυχές του Άδη ,

Μας έβαλαν σημάδι  .

 

Κι ύστερα για χρόνια ,

Σφραγιστά μπαλκόνια .

Τώρα με καδρόνια

Αντίσταση στα αλώνια

 

Εκεί Πολυτεχνείο..

Εδώ πια.. Έχει κρύο..

« Ειν’ η δίψα που σε κρατάει ζωντανό… »

2011-04-19 16:59:26

« ΠΕΡΙ ΟΡΕΞΕΩΣ … ΜΑΝΙΤΑΡΟΠΙΤΑ »

Σερβίρει ο Μάκης Λιοσάτος

Στην παρουσίαση του fuit στις αυλές έπαιξαν ζωντανά δυο μπάντες που έκαναν κατάθεση ψυχής και ροκάραν πολύ ωραία. Όπως κάνουν πάντα τα παιδιά των Γρεβενών. Μπορούμε ίσως πλέων να μιλάμε για μια γρεβενιώτικη μουσική σκηνή που προσπαθεί και  κινείται. Συμπεριλαμβάνω βέβαια στις σκέψεις μου και τα δικά μας τα παιδιά που ζουν και διαπρέπουν στις μουσικές σκηνές άλλων πόλεων. Κι αυτό γιατί τα απόδημα γρεβενιωτόπουλα δεν παραλείπουν σε κάθε ευκαιρία να τριγυρνάν  στις γειτονιές που μεγάλωσαν και αγάπησαν και πάντα φτιάχνονται να παίζουν τις μουσικές τους στην πόλη τους.

 

"Περι ορέξεως... μανιταρόπιτα" Σερβίρει ο Μάκης Λιοσάτος - Vivere Pericolosamente

2011-04-01 20:52:24

Πριν από λίγα χρόνια κάναμε με το φίλο μου τον Αλφρέδο ένα άτυπο γκάλοπ στη Μύκονο.

Ρωτήσαμε όσους περισσότερους  Ιταλούς μπορέσαμε γιατί ψήφισαν Μπερλουσκόνι.

 

"Περι ορέξεως... μανιταρόπιτα" Σερβίρει ο Μάκης Λιοσάτος - "Ακόμη ένα ανεπίδοτο SOS"

2011-03-30 20:43:53

Οι μαθητές σε όλη την Ελλάδα δεν θέλουν τη  συγχώνευση των σχολείων.
Οι μαθητές σε όλη την Ελλάδα δεν θέλουν τη συγχώνευση των σχολείων.
Οι μαθητές σε όλη την Ελλάδα δεν θέλουν τη συγχώνευση των σχολείων…
Ακόμη ένα ανεπίδοτο SOS.
Τα έχετε κάνει sauce.
Κι εδώ περνάει χρόνια ο εμπαιγμός,
Μα δε περνάει ξανά ο φασισμός...

«Περί ορέξεως… μανιταρόπιτα»

2011-03-29 09:15:10

Σερβίρει ο Μάκης Λιοσάτος

« Η απελευθερωτική χαρά της προσπάθειας»
Στα ηλιόλουστα Γρεβενά μας περισσεύουν οι βεβαιότητες. Αρκετές από αυτές ιδιαίτερα θλιβερές έως τρομαχτικές . Για αυτό μας περισσεύει και η γκρίνια και τα νιαουρίσματα . Έτσι κι εγώ επειδή βαρέθηκα τον εαυτό μου να νιαουρίζει, αποφάσισα να σας μιλήσω για ομορφιές. Για κάποια ζωντανά κύτταρα. που συναντώ καθημερινά στην ηλιόλουστη πόλη μας και που πραγματικά μου ομορφαίνουν τη μέρα. Θα ξεκινήσω από το Γυμναστικό Σύλλογο Γρεβενών. Εκεί όπου γίνεται πολύ καλή δουλειά σε βάθος. Οι έμπειροι κόουτς Χ. Χαντές και Σ. Τσιμπέρης έχουν μαζέψει 50 νεαρές αθλήτριες, που γεμίζουν καθημερινά το κλειστό γυμναστήριο με χαρά, ενέργεια και ζωή, βάζοντας τις βάσεις για σοβαρή υποδομή. Ο νέος γενικός έφορος Γ.Καπαγερίδης εκτός των άλλων φιλότιμων προσπαθειών του για την ομάδα, θέλει να ξεκινήσει κάτι ανάλογο και στο αντρικό τμήμα.
Εγώ ξέρω από πρώτο χέρι ότι όλα αυτά στο βόλεϊ είναι πολύ δύσκολα, καταρχάς για έναν πολύ απλό λόγο. Αν πετάξεις σε ένα παιδάκι μια μπάλα ή που θα στην κλοτσήσει πίσω ή που θα στην πετάξει με τα χέρια ψηλά . Ενστικτωδώς . Άρα λογικό είναι να στρέφονται τα περισσότερα παιδιά στα λαοφιλή ποδόσφαιρο και μπάσκετ.

 


social-fuit rss